Grupa Stokrotki

Zamierzenia na miesiąc wrzesień

1.Witajcie w przedszkolu

2. Jestem grzecznym przedszkolakiem.

3. Bezpieczna droga do przedszkola.

4. Jesień w sadzie.

Piosenki:

Kolorowa piłka Kolorową piłę mam

Ulubioną mówię wam Skaczę sobie z nią wysoko,

Aż do nieba, ku obłokom

Bawię się nia cały dzień

A gdy przyjdzie czas na sen Kłade ją na poduszeczkę

Opowiadam jej bajeczkę

Luli luli luli li Śpij piłeczko moja śpij

A gdy słonko zbudzi nas Na zabawę przyjdzie czas.

Język angielski

MY KINDERGARTEN AND I – WRZESIEŃ
osłuchiwanie się z językiem angielskim w zabawie,
piosenkach i rymowankach;
reagowanie gestem i ruchem na Hello, Bye-bye oraz
podawanie swojego imienia;
rozpoznawanie i wskazywanie wybranych zabawek, np.
teddy, ball;
poznawanie pojedynczych nazw przedmiotów, np.
pencil, book;
reagowanie na polecenia: stand up, sit down, clap, stop;
rozwijanie radości ze wspólnej zabawy i
zainteresowania językiem angielskim.

Pożegnanie z dzieckiem – szczęśliwa siódemka

  1. Krótkie pożegnanie
    Przeciąganie pożegnania bardzo utrudnia rozstanie dziecku. Długie dyskusje przy drzwiach, przeciągane uściski, pożegnania i powroty dziecka sprawiają, że sytuacja staje się trudna dla wszystkich stron – zarówno rodzica, dziecka, jak i nauczyciela.
  2. Rutyna
    Warto umówić się z dzieckiem na sposób pożegnania i trzymać się przyjętej zasady. To może być cokolwiek, co odpowiada rodzicowi i dziecku, np. kiedy dziecko jest już przebrane „buziak, przytulas, piąteczka i lecisz do pani ”. Pierwszego dnia ciężko mówić o rutynie, ale po jakimś czasie dziecko zacznie się przyzwyczajać, a rozstanie będzie łatwiejsze.
  3. Pozytywne komunikaty
    Kiedy mówimy dziecku „Nie bój się!”, to właściwie wtedy uświadamiamy mu, że jest w ogóle czego się bać. Strach w naszym głosie, żal i współczucie nieświadomie sprawiają, że dziecko utwierdza się w przekonaniu, że dzieje mu się krzywda. Spokojnie  Nic złego się nie wydarzy! Niech dziecko czuje to również od rodzica. „Będzie fajnie! Miłej zabawy!”
  4. Mówienie prawdy
    Kiedy mówimy: „Mamusia pójdzie na chwilę do samochodu i za chwileczkę wraca”, oszukujemy, a dziecko szybko się zorientuje, że nie może ufać rodzicowi. Brak zaufania do rodzica przekłada się na brak zaufania wobec nowej pani i przedłuża proces adaptacji dziecka do przedszkola. „Ucieczka rodzica”, gdy dziecko zajmie się zabawą i odwróci swoją uwagę działa tak samo i nie przynosi pozytywnych efektów.
  5. Cierpliwość i wrażliwość
    Okres adaptacyjny potrafi być burzliwy i długi. Wiele zależy od rodzica i nauczyciela, ale i od wrażliwości dziecka, która jest od nas niezależna. Warto więc uzbroić się w cierpliwość, pozytywnie nastawić i być wsparciem dla dziecka. Krzyk i negatywne komunikaty („Jak nie przestaniesz płakać, to zabieram misia do domu”) tylko pogarszają sytuację. Pomocna może okazać się ulubiona zabawka dziecka i wspólne wybieranie jej przed wyjściem.
  6. Wejście do sali
    To bardzo ważne, by dziecko weszło do sali na własnych nogach, a nie na rękach rodzica. Moment „wyrywania dziecka” z objęć mamy jest nieprzyjemny dla każdej ze stron – dziecka, rodzica i nauczyciela. Dziecko zaczyna widzieć w nauczycielu osobę, która siłą odbiera je mamie. Dużo przyjemniej nam, nauczycielom, przejąć rączkę dziecka i uściskać je od wejścia, niż wyrwać dziecko rodzicowi. Buduje to zaufanie dziecka.
  7. Zaufanie
    Pierwsze dni w przedszkolu to trudny czas nie tylko dla dziecka, ale i dla rodzica. Wiemy o tym doskonale. W związku z tym zapewniamy, że niebawem Państwa maluszki pokonają strach i z radością będą biegły do przedszkola