Grupa Stokrotki
Zamierzenia na miesiąc wrzesień
1.Witajcie w przedszkolu
2. Jestem grzecznym przedszkolakiem.
3. Bezpieczna droga do przedszkola.
4. Jesień w sadzie.
Piosenki:
Kolorowa piłka Kolorową piłę mam
Ulubioną mówię wam Skaczę sobie z nią wysoko,
Aż do nieba, ku obłokom
Bawię się nia cały dzień
A gdy przyjdzie czas na sen Kłade ją na poduszeczkę
Opowiadam jej bajeczkę
Luli luli luli li Śpij piłeczko moja śpij
A gdy słonko zbudzi nas Na zabawę przyjdzie czas.
Język angielski
MY KINDERGARTEN AND I – WRZESIEŃ
osłuchiwanie się z językiem angielskim w zabawie,
piosenkach i rymowankach;
reagowanie gestem i ruchem na Hello, Bye-bye oraz
podawanie swojego imienia;
rozpoznawanie i wskazywanie wybranych zabawek, np.
teddy, ball;
poznawanie pojedynczych nazw przedmiotów, np.
pencil, book;
reagowanie na polecenia: stand up, sit down, clap, stop;
rozwijanie radości ze wspólnej zabawy i
zainteresowania językiem angielskim.
Pożegnanie z dzieckiem – szczęśliwa siódemka
- Krótkie pożegnanie
Przeciąganie pożegnania bardzo utrudnia rozstanie dziecku. Długie dyskusje przy drzwiach, przeciągane uściski, pożegnania i powroty dziecka sprawiają, że sytuacja staje się trudna dla wszystkich stron – zarówno rodzica, dziecka, jak i nauczyciela. - Rutyna
Warto umówić się z dzieckiem na sposób pożegnania i trzymać się przyjętej zasady. To może być cokolwiek, co odpowiada rodzicowi i dziecku, np. kiedy dziecko jest już przebrane „buziak, przytulas, piąteczka i lecisz do pani ”. Pierwszego dnia ciężko mówić o rutynie, ale po jakimś czasie dziecko zacznie się przyzwyczajać, a rozstanie będzie łatwiejsze. - Pozytywne komunikaty
Kiedy mówimy dziecku „Nie bój się!”, to właściwie wtedy uświadamiamy mu, że jest w ogóle czego się bać. Strach w naszym głosie, żal i współczucie nieświadomie sprawiają, że dziecko utwierdza się w przekonaniu, że dzieje mu się krzywda. Spokojnie Nic złego się nie wydarzy! Niech dziecko czuje to również od rodzica. „Będzie fajnie! Miłej zabawy!” - Mówienie prawdy
Kiedy mówimy: „Mamusia pójdzie na chwilę do samochodu i za chwileczkę wraca”, oszukujemy, a dziecko szybko się zorientuje, że nie może ufać rodzicowi. Brak zaufania do rodzica przekłada się na brak zaufania wobec nowej pani i przedłuża proces adaptacji dziecka do przedszkola. „Ucieczka rodzica”, gdy dziecko zajmie się zabawą i odwróci swoją uwagę działa tak samo i nie przynosi pozytywnych efektów. - Cierpliwość i wrażliwość
Okres adaptacyjny potrafi być burzliwy i długi. Wiele zależy od rodzica i nauczyciela, ale i od wrażliwości dziecka, która jest od nas niezależna. Warto więc uzbroić się w cierpliwość, pozytywnie nastawić i być wsparciem dla dziecka. Krzyk i negatywne komunikaty („Jak nie przestaniesz płakać, to zabieram misia do domu”) tylko pogarszają sytuację. Pomocna może okazać się ulubiona zabawka dziecka i wspólne wybieranie jej przed wyjściem. - Wejście do sali
To bardzo ważne, by dziecko weszło do sali na własnych nogach, a nie na rękach rodzica. Moment „wyrywania dziecka” z objęć mamy jest nieprzyjemny dla każdej ze stron – dziecka, rodzica i nauczyciela. Dziecko zaczyna widzieć w nauczycielu osobę, która siłą odbiera je mamie. Dużo przyjemniej nam, nauczycielom, przejąć rączkę dziecka i uściskać je od wejścia, niż wyrwać dziecko rodzicowi. Buduje to zaufanie dziecka. - Zaufanie
Pierwsze dni w przedszkolu to trudny czas nie tylko dla dziecka, ale i dla rodzica. Wiemy o tym doskonale. W związku z tym zapewniamy, że niebawem Państwa maluszki pokonają strach i z radością będą biegły do przedszkola
